Vadertje Langbeen

Een weesmeisje schrijft brieven aan een man die ze nooit heeft gezien. Jerusha Abbott verruilt het vondelingengesticht voor de universiteit, betaald door een anonieme weldoener die alleen bekend is door de schaduw van lange armen en benen. Ze noemt hem 'Vadertje Langbeen'. Wat begint als een ongemakkelijke afspraarde ontwikkelt zich in honderden levendige brieven vol 大学leven, nieuwe vrienden, eerste liefdes en de schoonheid van kennis. Maar hij weigert te ontmoeten, en zij weigert op te geven. Dit epische verhaal uit 1912 groeit uit tot een ontroerende roman over zelfontdekking, over hoe woorden een leven kunnen vormen, en over de vraag of je kunt liefhebben wat je niet kent. Voor iedereen die ooit heeft geschreven aan iemand die ver weg is.