What would you like to read?Search books, authors, genres, shelves, users...
Search books, authors, genres, shelves, users...Search books, authors, genres, shelves, users...
What would you like to read?Search books, authors, genres, shelves, users...
Search books, authors, genres, shelves, users...Search books, authors, genres, shelves, users...
3 books
Apolinario Mabini y Maranán (Tagalog: [apolɪˈnaɾ.jo maˈbinɪ]; July 23, 1864 – May 13, 1903) was a Filipino revolutionary leader, educator, lawyer, and statesman who served first as a legal and constitutional adviser to the Revolutionary Government, and then as the first Prime Minister of the Philippines upon the establishment of the First Philippine Republic. He is regarded as the "utak ng himagsikan" or "brain of the revolution" and is also considered as a national hero in the Philippines. Mabini's work and thoughts on the government shaped the Philippines' fight for independence over the next century. Two of his works, El Verdadero Decálogo (The True Decalogue, June 24, 1898) and Programa Constitucional de la República Filipina (The Constitutional Program of the Philippine Republic, 1898), became instrumental in the drafting of what would eventually be known as the Malolos Constitution. Mabini performed all his revolutionary and governmental activities despite having lost the use of both his legs to polio shortly before the Philippine Revolution of 1896.
Tanging yaong nagsisikap na gumawa ng lalong makabubuti para sa kaniyang mga kababayan, mataas man o mababa ang kinalalagyan, ang tunay na makabayan. Nasa kabutihang tinupad ng isang nasa hamak na posisyon ang dangal at luwalhati; samantala, ang munting kabutihang tinupad ng isang nasa mataas na puwesto ay tanda ng kapabayaan at kawalang-kakayahan. Nakikilala ang tunay na karangalan sa mga payak na palatandaan ng kaluluwang matuwid at matapat, hindi sa kinang ng karangyaan at palamuting bahagya nang maipantakip sa mga kasiraan ng ating katawan. Nakakamit ang tunay na karangalan sa paglinang ng ating talino upang matutuhang kilalanin ang katotohanan at sa pagtuturo sa ating puso upang kasanáyang mahalin ang katotohanan. Sa pagkabatid sa katotohanan, naaarok natin ang ating mga katungkulan at ang katarungan, at sa pagtupad ng tungkulin at sa pagkamakatarungan, nagiging kagalang-galang at matuwid táyo sa anumang kapanahunan ng búhay.
Tanging yaong nagsisikap na gumawa ng lalong makabubuti para sa kaniyang mga kababayan, mataas man o mababa ang kinalalagyan, ang tunay na makabayan. Nasa kabutihang tinupad ng isang nasa hamak na posisyon ang dangal at luwalhati; samantala, ang munting kabutihang tinupad ng isang nasa mataas na puwesto ay tanda ng kapabayaan at kawalang-kakayahan. Nakikilala ang tunay na karangalan sa mga payak na palatandaan ng kaluluwang matuwid at matapat, hindi sa kinang ng karangyaan at palamuting bahagya nang maipantakip sa mga kasiraan ng ating katawan. Nakakamit ang tunay na karangalan sa paglinang ng ating talino upang matutuhang kilalanin ang katotohanan at sa pagtuturo sa ating puso upang kasanáyang mahalin ang katotohanan. Sa pagkabatid sa katotohanan, naaarok natin ang ating mga katungkulan at ang katarungan, at sa pagtupad ng tungkulin at sa pagkamakatarungan, nagiging kagalang-galang at matuwid táyo sa anumang kapanahunan ng búhay.
