O. S. Adams

“Sonra, adamın birinin, değişiklik olsun diye bundan böyle halka nazik davranmanın ne kadar iyi olacağını dile getirdiği için bir ağaca çivilenmesinden yaklaşık iki bin yıl sonra, bir Perşembe günü, Rickmansworth'de küçük bir kafede tek başına oturan bir kız, bunca zamandır ters giden şeyin ne olduğunu birdenbire fark edip en sonunda dünyanın nasıl iyileştirilebileceğini ve mutluluğun hüküm sürdüğü bir yere dönüştürülebileceğini anlamıştı. Bu sefer doğru olanı bulmuştu, bu işe yarayacak ve hiç kimsenin bir yerlere çivilenmesi gerekmeyecekti. Ama ne yazıktır ki, bir telefon bulup birilerine bundan söz edemeden korkunç, aptal bir felaket meydana geldi ve fikir sonsuza dek yitip gitti.Bu, o kızın öyküsü değil.””

“O Deep Thought computer,” he said, “the task we have designed you to perform is this. We want you to tell us …” he paused, “the Answer!” “The Answer?” said Deep Thought. “The Answer to what?” “Life!” urged Fook. “The Universe!” said Lunkwill. “Everything!” they said in chorus. Deep Thought paused for a moment’s reflection. “Tricky,” he said finally. “But can you do it?” Again, a significant pause. “Yes,” said Deep Thought, “I can do it.” “There is an answer?” said Fook with breathless excitement. “A simple answer?” added Lunkwill. “Yes,” said Deep Thought. “Life, the Universe, and Everything. There is an answer. But,” he added, “I’ll have to think about it.””

“They set out together in the moonlight. They had gone a good way along the hedge when they came upon an old box lying in the ditch. Sitting on top of the box was Yona the hedgehog. His prickles were stuck all over with dog-rose petals and he was making an extraordinary squeaking, grunting noise and waving his black paws. They stopped and looked at him. “Whatever are you doing, Yona?” asked Hufsa in astonishment. “Singing to the moon,” answered Yona. “All hedgehogs have to sing to the moon to make the slugs come, surely you know that? ‘O Slug-a-Moon, O Slug-a-Moon,O grant thy faithful hedgehog’s boon!””