Claire Goll

“Ik ben niet bevreesd, noch voor de ouderdom noch voor de dood, maar berusting is me schrikbeeld. Nooit zou ik aan de oevers waar braafheid en gezapigheid wonen, willen aanleggen. Ik ben nu vijfentachtig, ik schrijf nog steeds en ik zou nog tot liefhebben in staat zijn.”

“We zijn inferieure schepselen, net goed genoeg om te jongen. We hebben eierstokken, moeten ons er iedere maand bij neerleggen dat we bloeden, we zijn afhankelijk van de maan. Onze hersenen zijn minder ontwikkeld dan die van onze metgezellen en onze lichaamskracht is geringer. In alle omstandigheden zijn we emotioneler. Als een vrouw ziet dat een rivale mooiere schoentjes draagt dan zij zelf, zal ze niet ophouden de ander omlaag te halen en te kwetsen. Kun je je twee mannen voorstellen die elkaar verfoeien vanwege hun molières? Mannen wedijveren met elkaar op het niveau van geld, ambitie en intelligentie. Zij hebben het vermogen tot afstand nemen en onthechting, terwijl vrouwen iedere beheersing verliezen zodra ze een poederdoos of een ring zien. Nooit zal een vrouw een Michelangelo, een Bach of een Palladio zijn. Grote filosofen met een rok aan bestaan niet. Hoe wil je dat ze systemen ontwerpen zoals Kant, Hegel of Marx? Een dergelijk abstraherend vermogen kan niet ontstaan in de geest van een pop.”

“Cela est la vérité, telle que je l'ai vécue, mais je suis moi-même victime de mon regard rétrospectif. Sur l'image du jeune Arp, du jeune Werfel, du jeune Goll, du jeune Artaud, se superpose la couche cosmique de ce qu'ils sont devenus. La brèche vide de l'avenir n'existe plus, le temps a clarifié l'échiquier. Ce qui était espoir formulé devant une bière, parole excité, vantardise, devient déclaration lourde de sens. Le passé fétichisé s'impose même à ceux qui l'ont vécu. Le possible, maintenant, s'est mué en certitude. (…) Le temps est inracontable. Plus personne, même pas moi, ne peut comprendre toutes mes joies, toutes mes peines. Les instants, tels que je les ai vécus, ont peu à peu changé de consistance, s'y est superposé un sens nouveau auquel j'adhère actuellement. (…) Notre naissance est un hasard, notre mort une certitude. Entre ces accidents, une immense part de fatalité, de rêve et de somnambulisme conduit notre vie.”