Quotes by Mary Ronald

“Amsterdam, vanmorgen vroeg.Het duurde lang voor een stoplicht op groen sprong. In mijn achteruitkijkspiegelzag ik Samarinde zitten achter het stuur van haar stokoude BMW. Ze zwaaide naar me. Onze karavaan was op weg naar Schiphol en hier stonden we aan het einde van de nacht in een verlaten landschap te wachten tot we verder mochten trekken. Zonder dat daar aanleiding voor was trapte ik mijn rempedaal in, terwijl ik in mijn spiegel bleef kijken. In de rode gloed werd Samarinde nog mooier. Ik liet het pedaal los en de gloed verdween. Weer trapte ik de rem in. Een warme glans op Samarindes witte tanden. Haar glimlach vaag als het schilderij Extase van Mathijs Maris. Er is een Japanse uitdrukking die mukushoh heet, lachen met de ogen (heeft Samarinde me verteld). Samarinde mukushohde naar mij.Naast Samarinde zat Meija, die zich even vooroverboog om iets uit het dashboard te pakken. Ook zij kwam in mijn fantasmagorische gloed te zitten. Meija lachte naar me, niet met haar modellenlach, maar puur en oprecht. Ik dacht: in remlicht is ieder meisje mooi. En daarna dacht ik, van mijn hand een vuist makend: wat een geweldige openingszin voor een roman die ik waarschijnlijk nooit zal schrijven.””

“Thus, the invitation remains, despite its hazards: like Jesus, like Mary, and like everyone else who’s ever walked this planet, every adult woman or man will find herself or himself, this side of eternity, inside families, communities, churches, friendships, and work circles that are filled with tensions of every kind. The natural temptation, always, is to simply give back in kind, jealousy for jealousy, gossip for gossip, anger for anger. But the invitation that comes to us from the Gospels, the invitation to move from being a good person to becoming a great person, is the invitation to step forward and help carry and purify this tension, to help take it away by transforming it inside ourselves, by pondering as Mary pondered.””

“everything works out for the best and that every reverse in life carries the seeds of something better in the future.””

“Photographer Alexander Hesler of Chicago traveled to Springfield to take four photographs of Lincoln on June 3, 1860. Lincoln particularly liked one photograph that captured his facial expression at the crowning moment of his maturity. Lincoln commented, “That looks better15 and expresses me better than any I have ever seen.” Mary and some others, however, did not like it. Lincoln believed “their objection arises from the disordered condition of the hair.” Lincoln concluded, “My judgment is worth nothing in these matters.””