Landjepik2012

Veel Nederlanders in de hogere kringen droomden na 1945 van verregaande annexatie van Duits grondgebied. Soms ging het daarbij om tweemaal zo groot als Nederland en het deporteren van vele miljoenen Duitsers. Steden als Bremen, Aken en Keulen zouden Nederlands worden. De Nederlandse regering heeft in de periode 1945-1949 alles in het werk gesteld om onze landsgrenzen een flink eind oostwaarts op te schuiven. Zo hadden de kabinetten Schermerhorn-Drees en Beel een bijzondere belangstelling voor het Eems-Dollardgebied. Ook keek men met een zekere gretigheid naar het Waddeneiland Borkum. Er werden zelfs plannen gesmeed om er een strafkolonie voor collaborateurs van te maken. Uiteindelijk gingen in 1949 de Geallieerden akkoord met minuscule grenscorrecties. Hoe dit alles afliep beschrijft Hans Smits in dit boek over een vrijwel vergeten hoofdstuk uit de naoorlogse geschiedenis.