Podroze z moja kotka

Aleksandra Ziółkowska-Boehm PODRÓŻE Z MOJĄ KOTKĄ Dwa rozdziały autor: Thomas (Tomasz) Tomczyk * Farma 35 kotów, Thomas (Tomasz) Tomczyk, *Zwierzęta w Indiach, Thomas (Tomasz) Tomczyk 1 wydanie - Wydawnictwo Nowy Swiat, Warszawa 2002 ISBN 83-88576-90-9 KSIAZKA zostala wybrana KSIAZKA TYGODNIA 23-29 GRUDNIA 2002 Wydawnictwo oglosilo ja na drugim miejscu BESTSELLEROW ROKU 2002 i 2003 2 wydanie- zmienione-Wydawnictwo Nowy Swiat, Warszawa – Debit (Bielsko Biala) 2004 ISBN 83-7386-102-5 Wydanie amerykańskie: On the Road with Suzy From Cat to Companion. Purdue University Press, West Lafayette, Indiana, 2010. ISBN 978-1-55753-554-2 Dwa rozdziały: A second Chance Farm by Thomas Tomczyk Animals in India by Thomas Tomczyk Książka wystawiona w Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, Rynek Starego Miasta 20, na wystawie ANTOLOGIA KOTA, marzec-wrzesien 2007 Patrz: Anna Bańkowska. My mamy kota na punkcie kota. Najwazniejsze wypisy z literatury, ZNAK, Krakow 2006 FRAGMENTY RECENZJI „Suzy, bohaterka ksiazki, czekoladowo-czarna pregowana pieknosc z Teksasu zgrabnie wskoczyla do literatury. Uczynila to sladem innych czworonogów, jak chocby kot Iwan Tadeusza Konwickiego czy jamników Dupka Melchiora Wankowicza i Puzona Jerzego Waldorfa, nie mówiac o najbardziej wzruszajacym kocie - „Kocie w pustym mieszkaniu" Wislawy Szymborskiej. (...) Podobno swiat dzieli sie na „psiarzy" i „kociarzy". Autorka jednak daje sie poznac jako przyjaciolka wszystkich stworzen: psów, papug, kawek, kaczat, zolwi, pancernikow i naturalnie kotow. Jak do tego doszlo, ze powazna pisarka, niegdys wspolpracowniczka Melchiora Wankowicza, majaca w dorobku kilkanascie ksiazek na tematy raczej zasadnicze, ktora przez ostatnie lata zajmowala sie opracowaniem korespondencji Wankowicza z Giedroyciem, poswiecila bitych 250 stron Suzy, Tuffiemu, Bialasowi i innym Szaruszkom, Kubusiom i Kajtkom? (...) „Podroze z moja kotka" to opowiesc o kotach amerykanskich i polskich, tych, ktore maja szczescie miec dom,. i wloczykijach. Ale to tez rzecz o ludziach, wlascicielach czworonogow, ktorzy wlasnie dzieki nim nawiazuja miedzy soba serdeczne wiezi. Im wlasnie uzycza miejsca w swej ksiazce pisarka (...) Mnostwo tu nazwisk przyjaciol zwierzat. i tylez samo ich historii o zwierzetach. Aleksandra Ziolkowska-Boehm ma swoj wywodzacy sie od reportazy oryginalny styl pisania. Niezwykly pietyzm dla szczegolow, nazw i faktow sprawia, ze w ksiazce obcujemy z niemal materialnym swiatem, pelen on blahych z pozoru, powszednich wydarzen. Ale to tlo najwazniejszych spraw i najwiekszych wzruszen. „Podroze z moja kotka" to ksiazka ciepla, serdeczna. Nie mozna sie oderwac od tych kocich i ludzkich perypetii, dopoki sie nie doczyta do konca" Anna Bernat. „ZYCIE", Warszawa 15 listopada 2002 „Ksiazka neguje mity nieslusznie rozpowszechniane przez ludzi, ktorzy nie znaja prawdziwej natury kotow, posadzajac je o zlosliwosc, falsz i niewiernosc. Oni nie wiedza, ze koty to najsympatyczniejsze stworzenia, tylko ze z ... charakterem. Jednak kiedy przeczytaja „Podroze z moja kotka”na pewno zmienia zdanie. Dowiedza sie z niej bowiem, ze te niezwykle istoty sa wyjatkowe, chocby przez to, iz same wybieraja sobie nas na swoich domownikow, same decyduja o tym, kiedy beda mialy ochote na przytulanie czy glaskanie i kiedy maja mruczac zasnac na naszych kolanach”. MSZ „Koty –czworonozni bogowie”, GAZETA KRAKOWSKA, 18 listopada 2002 „Nie ja jeden dalem sie omotac kociej magii. Wlasnie w oficynie Nowy Swiat wyszla ksiazka Aleksandry Ziolkowskiej-Boehm pt. Podroze z moja kotka. Ta byla sekretarka Wankowicza, dzis znakomita reporterka i pisarka mieszkajaca w USA, ponad 250 stron poswiecila swoim zwierzakom, ale zwlaszcza kotom. Co za urocza ksiazka! Ale i madra, i zabawna, i zblizajaca sie do pewnej metafizyki w analizowaniu stosunkow interpersonalno-animalnych, no bo jak je nazwac? Ale wlasnie ci ludzie, ktorzy bardzo kochaja zwierzaki (ogrod itp) wmyslaja sie szczegolnie w jednosc czlowieka i natury, w symbioze istot zywych, w pokrewienstwo dusz, w cala te konstrukcje ontologiczna, gdzie czlowiek jest bliznim calego zyjacego jestestwa. Bracia mniejsi sa naszymi krewnymi – czy to tak trudno pojac? (...) Aleksandra Ziolkowska zebrala takze w swojej ksiazce „kocie opowiesci” roznych znajomych. Co to za galeria! Jeden kocur uwielbial kwartety smyczkowe i, rzecz jasna, medytacje, inny wykonywal piruety jak Nizynski, kolejny kochal ucinac sobie drzemke na swiezo wyprasowanych obrusach, a kot krakowskiej aktorki Niny Repetowskiej, Rudolf, obchodzi 18 maja urodziny, wydaje z tej okazji przyjecia, przyjmuje prezenty i na koniec, syty pochwal, z politowaniem patrzy na damskie towarzystwo...” (...). Leszek Zulinski, Le chat fatal, Czarne dziury (243), TRYBUNA (Warszawa), 6 grudnia 2002 "Pasjonujacy spektakl wspolzycia spolecznosci kociej z ludzka, a scislej - formowania sie nowej kocio-ludzkiej jakosci (pod dominujacym, rzecz jasna, wplywem na jej ksztalt kotow) wypelnia nowa ksiazke Aleksandry Ziolkowskiej-Boehm, pamietnej przed laty jako sekretarki i powierniczki Wankowicza reporterki, a od dawna, niestety, mieszkanki Ameryki. Opis kociopolskich ukladow zawirowal i okazal sie calkiem niezlym sposobem na opowiesc o polskiej w USA diasporze. I o wielkie tam kopociopolakow i kociopolek, zwlaszcza z mieszanych malzenstw, samotnosci. "Podroze z moja kotka" to bez watpienia poglos "Podrozy z moja ciotka" Greene'a, gdzie londynskiego snoba uczlowiecza szalona krewna, wciagajac go w wir przygod i dajac zasmakowac swiata, o jakim nie mial pojecia. W ksiazce Ziolkowskiej pewnego dnia kotka-przybleda imieniem Suzy ("zetkniecie sie z jej osobowiscia") otwiera autorke na swiat nieznany, nadaje nowy wymiar wrazliwosci. (...). Ksiazka, jak glosi podtytul, stanowi zbior opowiesci o kotach, psach, papugach, oposach i kroliku, skupia sie jednak na dziejach kilku kotow z kilkoma ludzmi i kronice ich wzajemnego otwierania sie na inteligencje innego rodzaju. Kronice dosc dramatycznej, pelnej zagubien i odnalezien, nieporozumien, szczesliwych urodzin, przeprowadzek (kotopolacy prowadza koczowniczy tryb zycia), a wreszcie rozstan ostatecznych; recze, ze historia odejscia kotki Latik w sedziwym wielu lat dwudziestu, nie pozostawi suchego zadnego oka. Za to dokladny instruktaz podawania kotom pigulek, dzielo pani Carol Dutton, wlasicicelki corki Suzy, uznac trzeba za klasyke kociej prozy i odczytywac w glos na pocieche po wlasnych katastrofalnych probach w tym wzgledzie. Slowem - jak w zyciu. Przy okazji dowiedziec sie mozna, jak funkcjonuje i ile (slono) kosztuje koci hotel "kennel", czym charakteryzuje sie "people oriented cat", i czemu Amerykanie nadaja kotom ludzkie imiona (przemozny wplyw kreskowek). Niewiarygodny brak fantazji i plytkosc stosunkow miedzyludzkich , wylajaniajace sie miedzy wierszami tej ksiazkim sprawiaja, ze kotomoania wiedze w Amercye ku wyzszym stopniom czlowieczenstwa. Nie dziwi wiec informacja, ze na koty wydaje sie w USA wiecej niz na na dzieci. Aneksem jest cykl kocich opowiesci piora znanych osob, przyjaciol autorki (w tym zmarlego Szymona Kobylinskiego) oraz zbior zdjec, na ktorych bohaterowie ksiazki widnieja w calej krasie. (..) Gwidon Znajco "Kociopolacy", NOWE KSIAZKI Nr 1, 2003 "(...)Aleksandra Ziolkowska opowiada o swoim codziennym zyciu z Suzy, o podrozach po Stanach i do Polski, o dzieciach swej kotki. Opowiada tez o innych zwierzetach, ktore mieszkaly w jej domu, zwierzetach, ktorymi sie opiekowala lub ktore poznala w roznych okolicznosciach. Na kartach ksiazek znajdziemy tez opowiadania roznych ludzi o ich kotach, miedzy innymi dowiadujemu ie, jak zdobyc kota za kilogram cukru. Zainteresowanych taka zamiana uprzedzam jednak, ze obecnie taka transakcja nie jest mozliwa - miala ona miejsce w epoce kartek na cukier, a to pamietaja juz tylko najstarsi ludzie. Ksiazke konczy znany wiersz Wislawy Szymborskiej "Kot w pustym mieszkaniu”, i przepiekne zdjecia kotow. Mysle, ze ksiazka Aleksandry Ziolkowskiej to nie tylko zbior wielu wspanialych opowiesci o kotach i innych zwierzetach, ale rowniez dowod na to, ze moze istniec prawdziwa, gleboka wzajemna milosc pomiedzy ludzmi i zwierzetami. Bo przeciez jestesmy wszyscy tworem jednego Boga, czescia tej samej Natury, mieszkancami tej samej Ziemi. Zreszta, nazwijcie to sobie jak chcecie. A ksiazke przeczytajcie koniecznie - bo warto. Ewa Hellenska, "Koty", NOWINY, styczen 2003 „Kot to jest to, co sie chyba najbardziej udalo Panu Bogu”. Te slowa Wojciecha Kilara moga byc mottem ksiazki „Podroze z moja kotka”. (...) Janina Podolska, GAZETA WYBORCZA, Lodz, 13 listopada 2002 (...)”Zyczenie autorki, zeby podczas lektury jej opowiesci „kazdemu czytajacemu zrobilo sie przyjemniej i weselej” zostaje spelnione. Ksiazka jest bardzo sympatyczna i czlowiekowi naprawde robi sie razniej na duszy.(...)”Suzy jest wielka podrozniczka. Lata samolotami do Polski, towarzyszy Ziolkowskiej-Boehm i jej mezowi w wyprawach amerykanskich. Bardzo sobie te eskapady ceni, bo to lepsze niz jakis koci hotel, choc moze nie lepsze niz dolaczenie sie do rodziny skladajacej sie z kotow, psow i ludzi. Suzy jest kotka z ogromnym doswiadczeniem i znajomoscia swiata. (...)”. Maja E.Cybulska „O kotach”, cykl „W moich oczach”, TYGODNIK POLSKI, Londyn, 8 marca 2003 „Podroze z moja kotka” to ksiazka przepelniona troska, zyczliwoscia, miloscia do wszystkich naszych braci mniejszych, Autorka zajmuje sie nie tylko kotami (choc glownie), ale i psami, papugami i nnymi zwierzakami. Uczy zrozumienia tych naszych prawdziwych przyjaciol, jakze bezradnych w dziesiejszym swiecie tak bezwzglednie zawlaszczonym przez ludzi” (...). Renata Fialkowska WEGETERIANSKI SWIAT Nr 12 (83) grudzien 2002 „(...Autorka) kresli wielokulturowa panorame kocio-ludzkich stosunkow w Ameryce i w Europie, w Teksasie, Delaware, Nowym Jorku, Londynie, Toruniu, Jazgarzewi