Het Veenkoloniën boek

De Gronings-Drentse Veenkoloniën hebben geruime tijd in een slechte reuk gestaan. De langgerekte lintdorpen en het strak verkavelde, lege land leverden de streek het predicaat 'saai' op, als al niet van 'deprimerend' werd gesproken. Het recente verleden dreigt het bloeiende verleden van de Veenkoloniën wel eens te overschaduwen. Want hier werd wél de turf gestoken waarmee de Gouden Eeuw werd verwarmd en kwamen later tal van landbouwkundige en industriële innovaties tot stand. Als 'industrieel landschap' zijn de Veenkoloniën uniek. 'Het Veenkoloniën boek' besteedt aandacht aan die bloei: van de aanval op het grootste moerasgebied van Europa tot de ontwikkeling van de Eigenheimer en avontuurlijke kapiteinsvrouwen. Voor de Veenkoloniaal zijn begrippen als stofstorm, massé en wupkoartjeblaauw vooral een feest van herkenning.